Hej mijn lieve lezertjes
Wat slecht van me…. net een nieuwe blog en al meteen meer dan een week niet bloggen. Ik weet het, dit zal geen goede indruk maken. Maar een blog schrijven vergt echt veel moeite.
Wacht, laat het me anders uitleggen!
Vrijdag had ik een tussenuur en ik bedacht me dat het misschien wel handig was om dan alvast mijn blog te schrijven (ja, er zijn inmiddels al 5 mensen die weten wie Liv eigenlijk is. Gaat goed hè?) want ik ging dat weekend naar mijn vader en dan zit ik haast nooit op de computer.
Probeer ik mijn uiterste best te doen om een beetje goede blog te schrijven (wat heel moeilijk is in de mediatheek) zit een jongen over mijn schouder elk woord wat ik schrijf te lezen. Dan kan ik niet schrijven hoor!
Schooldag voorbij, ik wachten op mijn logeertas die m’n ma zou brengen. Belt ze dat ze niet kon komen…. Moet ik HELEMAAL met de bus naar huis, tas pakken, HELEMAAL met de bus terug naar het station en dan de trein nemen. Daar wordt je chagrijnig van, geloof me.
Zoals ik al zei dus heel het weekend zonder PC door gekomen en zondagavond had ik de tijd niet. Ik moest gewoon SYTYCD kijken, dat heeft voorrang op alles. Zelf op mijn blog.
Maar laten we niet afdwalen. Ik was mijn verklaring aan het afleggen.
Maandag was ik namelijk heel erg misselijk en had een barstende koppijn. Toch maar thuis gebleven die dag, om wat op te knappen. Maar dat werkte niet. Woensdag toch maar naar school geweest, maar dat ging totaal niet. Rest van de week weer lekker in mijn bedje gelegen en mijn SIMS 3 verslaving weer opgepakt. Jullie snappen vast wel dat mijn koppijn niet toestond dat ik ging bloggen en ik jullie daardoor moest laten wachten?
En is het me vergeven?
Hej då, Liv
Geen opmerkingen:
Een reactie posten