Maak kennis met mijn toekomstige collega's (in mijn dromen tenminste)

Hej lieve menselijke pudinkjes,

Je kan geen huis bouwen zonder hijpalen. Want hoe vaak je het ook probeer, het huis zal toch wel weer opnieuw instorten.

Vanaaf geen lange post. Waarom niet? Omdat ik pufloos ben.
Vandaag thuis gebleven van school, vanwege mijn pfeiffer. Met mijn ma overlegt en zij weer met mijn metrix gebelt...
IK MOET BLIJVEN ZITTEN
hier heb ik echt geen zin in. Kan wel janken.
Mijn moeder overlaadt me wel met cadeautjes, omdat ik 'een moeilijke keuze moet maken' het zal wel. Dus jullie begrijpen dat ik geen happy blog kan schrijven, en om weer te zeiken is ook zo saai voor jullie.

Dus jullie mogen weg dromen en weg kwijlen bij mijn toekomstige collega's. Tenminste dat was ooit mijn droom. Tot vandaag. Als ik blijf zitten ben ik namelijk te oud om aan de bak te komen in een circus als luchtacrobate. Laat staan bij het beste circus gezelschap van heel de wereld.



Alegria is echt mijn favoriete show van cirque du soleil. Het woord alegria (Spaans voor vreugde) vind ik al zo mooi. Het lied raakt me diep in mijn hart en de show is om stil te worden. Dat ik weer weet waarom ik vocht (nu geef ik het dus op) voor een plekje in de bijzondere wereld van het circus.
De tekst helemaal aan het begin van het filmpje doet me ook filosofisch nadenken. When you have no legs. RUN die zin alleen al is zo mooi.

Hej då, Liv